Twaalf euro drieëntwintig. Dat was het bedrag dat nu al zo’n acht jaar iedere maand van hun rekening afgeschreven werd. Niet zo lang geleden had Ingrid de voorwaarden nog goed doorgelezen. Maar een echtscheiding was onder de rechtsbijstandverzekering helaas niet gedekt. Sindsdien was haar ergernis over de automatische afboeking alleen maar gegroeid.
Die zaterdagochtend stormde Henk briesend de keuken binnen. “Ik heb het nu helemaal gehad met die …!” Onmiddellijk wist Ingrid waarom haar man woedend was. Het was de hedera hibernica van de buren. De takken van de klimplant zochten hun weg door de schutting die de tuinen van elkaar scheidde. Weer had de buurman botweg geweigerd om de klimop te snoeien. Hij wilde Henk niet eens meer te woord staan.
Ingrid kreeg een ingeving. De polis van Unidas. Ze las het Henk hardop voor. De verzekering bood dekking voor onrechtmatige hinder veroorzaakt door de buren. Eindelijk wierpen hun jarenlange premiebetalingen vrucht af: een rechtszaak!
De kantonrechter kon er niet omheen. Het groeipatroon van de hedera was ontoelaatbaar. De buren moesten maatregelen nemen. De ervaren magistraat slaagde erin om partijen op de zitting tot overeenstemming te brengen. De afspraken werden vastgelegd in een proces-verbaal. Probleem opgelost, zo leek het.
Zo niet voor Henk en Ingrid. Niet gehinderd door hoge proceskosten – Unidas betaalde! – spande het koppel twee maanden later een nieuwe procedure tegen de buren aan. Weer ging het om grensoverschrijdend groen. Dit keer was de kantonrechter minder begripvol. In de uitspraak overwoog hij: “Indien u een oplossing voor uw geschillen over bloemen en planten wenst, kunt u zich beter tot een hovenier wenden”. De rechter sloot af met: “Als u er niet in slaagt uw conflicten en ergernissen beheersbaar te houden, is verhuizen de beste optie”. Alle eisen werden afgewezen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten